هوای رفتن دارم
مجالش نه ،
دنده ساتور ازدحام
پرده حریر زمان را
بی امان و پی در پی
شیار می درد
سه شنبه 15/6/89
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
هر وقت خواستم بگویم آدمها چند دسته هستند ،دسته های جدیدتری کشف شدند ، هر وقت می خواستم بگویم کیستم ، من جدیدی در من زاده شد ، پاسخ هر سئوالی را که یافتم ، پرسش های بی شماری به شمار سئوالاتم افزوده شدند ، به جائی رسیده ام که بگویم در آن چه اکنون می اندیشم و باور دارم نیز ، تردید دارم . چه: لحظه ای دیگر و پیمودن این راه دراز از نو ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر