۱۳۸۹ آبان ۲۳, یکشنبه

کیفر خویش

سزای ناراستی درون ، دوری گزیدن از آنانی است که نه به خاطر نفس بودنشان ، بل به خاطر غریزه دوستشان داریم .
کیفر خویش پیش از حکم دیگری .

۲ نظر:

گندم تلخ گفت...

به نظر می‌رسه بدفرم زهر‌آلود شدی و فقط انرژی‌ها را خرج کیفر دادن‌ها و نا ها و ...... این ها می‌‌کنی
نگاهت را برگردان
از همه‌آن‌چه که به انتظارشان نشستی
به روز بنگر
به روشنی
و به همه آن‌ها که نه به حکم غریزه دوستشان داری

tardid گفت...

دارم سعی می کنم گلی ...
سعی می کنم که نقاب غریزه را از پس پشت نگاهم بیرون بکشم و روشنی و گرما را مهمان وجودم کنم .